Nuchter

Sinterklaas had nagelaten aan de gloednieuwe kattenbaasjes te vertellen wanneer dat poesje precies zou aankomen. “Misschien in de lente”, hadden wij voorzichtig geopperd, “want poezenmama’s wachten meestal met bevallen tot het weer wat warmer wordt.”

Toen ik dus op vrijdagavond met een smoesje iedereen thuis achterliet en met de wagen (en een kartonnen doos) naar Waals-Brabant vertrok, stelde niemand zich vragen.

Tot ik weer thuis kwam, de doos op de tafel in de living geplaatst werd, en er daarbinnen wat zielig gemiauw weerklonk. Het kroost kwamen niet meer bij van verbazing en overdonderend geluk toen bleek dat er niet één katje, maar twee poezenbeesten in de doos zaten (het zou namelijk wetenschappelijk bewezen zijn dat dat beter is voor de diertjes; de vraag blijft evenwel of ik daar gelukkiger van word).

Met 2 adoptiecontracten in de hand, 2 Europese huisdierpaspoorten en 2 officiële chip-ID-nummers, dacht ik weemoedig terug aan mijn jeugd, toen je op elke straathoek wel een nest halfwilde kittens officieus kon adopteren (of vinden), die vervolgens op geheel natuurlijke niet-gesteriliseerde wijze groot werden, soms verdwenen om nooit meer terug te komen, of brutaal door een wagen (in onze toen nog drukke straat) werden overreden.

Niet dat het vroeger zoveel beter was voor het dierenwelzijn en ik wil niet weten hoeveel kleine katjes ooit in een zak verdronken werden, maar wij zijn er als mensheid toch allemachtig goed in om de slinger helemaal naar de andere kant te laten doorslaan. Vragen als “Bent u bereid het eerste jaar als adoptiegezin niet op vakantie te vertrekken” of “Ziet u het zitten om 800 euro uit te geven aan kosten bij de dierenarts mocht uw kat z’n pootje breken?” zijn van het soort bangmakerij waar ik serieus de kattenkriebels van krijg.

in elk geval: de kinderen zijn in de wolken, Loki en Jambo* lijken zich na twee dagen al behoorlijk te hebben aangepast, en we zullen ons best doen ze dat geborgen nest te bieden waar elk kattenjong van droomt.

Weliswaar op de nuchtere manier waarop wij in dit huishouden de dingen plegen aan te pakken.

* Jambo: ‘Hallo’ in Swahili; Loki: onruststokende godheid en een plek in Kenia.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s