Glorie

“Die arme Sint. Als hij naar de stad gaat, dan ziet hij overal zijn broer!”

Ze zag het goed, die Tess: de Sint werd dit jaar precies een beetje vergeten, ter meerdere eer en glorie van de kerstman. Er was geen bezoekje op het werk, geen doortocht in de buurt, de winkeletalages die donker waren gebleven tot een paar dagen geleden, kregen amper de kans hun etalages met Sinten, mandarijnen en Biscoff (niks wordt ooit nog hetzelfde) te versieren. Bovendien lijkt iedereen zo druk bezig om toch een beetje kerstgevoel te creëren – dat de Sint er dit jaar wat bij in schoot.

Ook voor de Sint zelf was het natuurlijk een uitdagend jaar. Geen rommelmarkten (waar onze Sint het merendeel van zijn verrassingen op de kop tikt) en eigenlijk maar één groot verlangen van het kroost zelf: een poesje (maar het verkeerde seizoen én wegens Covid blijkbaar nog heel moeilijk op de kop te tikken).

Maar de Sint zocht en zocht en zocht (heel hard) en vond uiteindelijk iets wat op een poesje leek. Geen Sinterklaas in mineur dus in ons huishouden, maar totale extase onder de minderjarigen op zondagochtend (ook al is de verrassing zelf nog niet gearriveerd).

Hoe extatisch de moeder zich hierover voelt, valt nog even af te wachten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s