Mazen

Dat we de voorbije maanden toch maar steeds door de mazen van het net zijn geglipt, bedacht ik daarnet.

Felix ging op skivakantie, Tess ging op boerderijklassen, ze namen deel aan de Brusselse scholenveldloop, iedereen ging op scoutsweekend – en pas toen ging de quarantaine van start.

Na tweeëneenhalve maand konden Felix en Tess opnieuw naar school (Felix 4 dagen, Tess 2), Felix had zijn proclamatiefeestje, de twee weken aan zee met oma kregen op de valreep groen licht, we slaagden er zelfs in een dagje naar een rustig Plopsaland te trekken (erbarmelijk georganiseerd, maar wél rustig).

Luna’s scoutskamp werd eerst gehalveerd, vervolgens geannuleerd, maar kon uiteindelijk toch (quasi) volledig doorgaan. Tess en Felix vertrokken zonder problemen en iedereen deed het volledige kamp uit, niemand werd ziek.

Aangezien wij onze vakantie in Slovakije al annuleerden rond Pasen omdat we niet wilden onderhevig zijn aan enige vorm van coronastress tijdens onze zomervakantie – trokken we op ons gemakje richting Ardennen, waar het ook nog eens heerlijk rustig bleek. Belgen die nu naar Slovakije gaan, moeten er eerst 2 weken in quarantaine. Daar zijn we dus ook mooi aan ontsnapt.

Er viel natuurlijk ook heel wat in het water: mijn werkreis naar Congo, onze Paasvakantie in de Ardennen, één derde van Luna’s spannende eerste middelbaar en een grote hap uit Felix heerlijke zesde leerjaar, een paar schooluitstappen waar de kinderen enorm naar uitkeken (van het pretparkgenre), de natuurgidsexamens van X en niet te vergeten: mijn eigenste werkomgeving veranderde van een bijzonder dynamische, interactieve plek in een ietwat bevreemdende plaats waar je op het einde van de dag (maximaal 2 keer per week) een beetje opgelucht weer wegfietst..

Behalve de geregelde mentale breakdowns en de wekelijkse aanpassingsrace, kostte het mij ook behoorlijk wat inspanning en zweetdruppels om vooral niet te ver vooruit te denken en te plannen. Kwestie van niet ontgoocheld te zijn bij nieuwe veranderingen die onze hele wankele organisatie weer op hun kop zetten.

Nu loopt de vakantie ten einde, en kijken we strijdlustig vooruit naar september. In alle waarschijnlijkheid kunnen Felix en Luna redelijk normaal starten op de middelbare school (mondmaskers niet te na gelaten). En Tess kan ook richting het tweede studiejaar. Al moeten we ons organisatorisch alweer van onze sterkste kant laten zien – want opvang is er voorlopig niet meteen voorzien op de lagere school.

Om mijn vakantie zo normaal mogelijk af te sluiten, ging ik de voorbije week elke dag naar het werk – wat mij op een vreemde manier veel meer mentale rust bracht dan de voorbije drie weken vakantie. 

We zijn er dus allemaal klaar voor, voor dat nieuwe schooljaar. Het was nog nooit eerder zo onzeker, maar we gaan ervoor. Eén week met een keer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s