Stofraggen

Heel lang moesten we niet nadenken over een nieuwe restaurantlocatie voor onze uitstap op zaterdagavond. Wij gingen gezellig eten in “Le Lys Tricolore”*, een typisch Belgisch restaurantje in onze kelder.

De buren leenden ons hun frituurpan uit en verder werd de hele dag intens gewerkt en voorbereid: zelfgemaakte aardappelkroketjes, Luikse balletjes, vers-witlof-van-bij-de-boer en appeltjes met honing in de oven. En ook heerlijke garnaalkroketjes van bij Noordzee (geen paniek: wij reden niet naar zee, dat is de naam van de ultieme viswinkel in hartje Brussel), aangevuld met meiklokjes uit de tuin (niet om op te eten) en pralines van Godiva die X (alweer) meebracht uit het ziekenhuis.

We luisterden naar Jacques Brel, er brandden kaarsjes in de schemerende ruimte die de spinnenwebben en stofraggen sfeervol verlichtten, er viel heel wat te vertellen en het was eigenlijk gewoon beregezellig.

Tot Luna na een uur opeens opmerkte: “Zeg, dat is wel dezelfde meneer die al de hele tijd aan het zingen is” – en pardoes een playlist van Angèle opzette.
Waarna Tess in alle staten: “Zeg, ik wil terug Jean-Michel horen!”

#Covid19

* Ik dacht even verkeerdelijk dat het “La Lys” was, vergeve mij dus deze Franse flater in de grafische afwerking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s