Feestje

dertienWij leefden in de foutieve veronderstelling dat 13-jarigen niet alleen geen traktaties meer willen voor de klas, maar ook geen feestje meer behoeven. Tot het bijna zover was, en de quasi-dertienjarige ons liet weten dat ze uiteraard wél een feestje wilde.

Sympathiek als we zijn, lieten we onze ontgoocheling niet te fel blijken, maar legden we wel één voorwaarde op: een klein groepje vrienden, niet de halve klas.

Maar zou ze dan haar oude vriendinnen uitnodigen die allemaal in de buurt wonen? Of haar nieuwe vriendinnen die over heel Brussel verspreid zitten? Of een combinatie van beide?

De keuze was moeilijk en Luna geraakte er niet uit (zoals haar wel vaker overkomt bij extreem belangrijke levenskeuzes). Om haar iet of wat tegemoet te komen in haar keuzestress, stelde ik voor dat ze dan in de namiddag met enkele oude vriendinnen iets kon doen, en ’s avonds iets met de nieuwe.

Dat was dus een schot in de roos.
Vooral voor Luna.

Want er werden ’s middags vier oude vriendinnen uitgenodigd voor een Koezio-uitje – en ’s avonds zes nieuwe vriendinnen voor een pizza-annex-pyamaparty (een populair en veelbeproefd concept uit eerdere jaren).

Afin, evenveel als vroeger dus.

#depuberheeftonsbeet #volgendjaarbeter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s