Lot

Het is een beetje het lot van de jongste.

Ze vertrekt voor het eerst op weekend met de scouts en ik weet niet waar ze heengaat.
Ik weet evenmin of het nat, koud, droog of warm zal zijn.
Ze verliest vier tanden in een rij, en ik neem geen foto.
Ze leest luidop dikke boeken met hele lange woorden en krijgt haar eerste rapport met enkel dikke groene duimen. Maar ik laat het na te stoefen in het Groeiboek.
Ze blijft al eens alleen thuis achter met haar zus en broer, terwijl ze dat niet altijd zo fijn vindt.
Ze loopt vier dagen rond met een witte angina zonder dat we het doorhebben.
Ze moet alleen naar bed en naar boven, tot haar grote angst en frustratie, terwijl de ‘groten’ beneden nog wat genieten mogen.
Ze hoort soms woorden die ze nog niet zou horen moeten.
Ze ziet soms films die ze nog niet zou zien moeten (jeugdfilms hé!).
Ze heeft al haar eigen taakjes, zoals de tafel zetten, terwijl Luna en Felix op haar leeftijd nog de bloemetjes mochten buitenzetten.

Maar ze ondergaat het stralend, ze geniet, leert bij, neemt op wat ze kan, en geeft mij met koortsige ogen een knuffel als ze nu toch echt wat medicijn kan gebruiken.

En dan nemen we toch maar snel die tandeloze foto.

4D55322F-6964-42C4-A905-408536E625CD

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s