Walhalla

A803EF5D-6C81-427C-A31D-1ED0BB0A0EB8.JPGDe scouts zijn opnieuw begonnen, en namen dit jaar voor het eerst – een glunderende en opgewonden – Tess met zich mee.

Het is dag en nacht verschil met de start van Luna en Felix, alweer zovele jaren geleden (vandaag zijn ze gelukkig allebei overtuigde en tevreden scouts). Ik zie ze nog staan, die twee hoopjes miserie. Elke scoutsvergadering werd maandenlang (zelfs jarenlang) voorafgegaan door een motivatiepraatje en een (letterlijk) duwtje in de rug. Om nog niet te spreken van de weekends of het zomerkamp.

Tess daarentegen kan niet wachten tot ze een volledig weekend weg van huis mag en droomt al hardop van die zeven zomerse dagen zonder pottenkijkende ouders in de buurt.

Maar het verschil ligt niet alleen bij de kinderen. Ik ben ook veranderd. Terwijl ik vroeger heel erg opzag tegen lege zondagen, zonder mijn varkens in de buurt – zie ik dit jaar het enorme potentieel van drie kinderen bij de scouts.

Mijn zondagen worden plots een walhalla voor zelfzorg. Ons huis zal er nog nooit eerder zo verzorgd bijgelegen hebben. Al onze facturen zullen betaald zijn, nog voor het einde van de maand. Ik schik elke week een kilogram verse granola te maken, een stuk of dertig bananenmuffins en langdurig houdbare slaatjes voor in de bentoboxen van het kroost.

Verder ga ik enkele versleten vriendschappen van onder het stof halen, net als mijn buikspieren (zwemmen, lopen, gewichtheffen… alles kan!), en aanvangen met een langverlangde tekencursus.

Het voelt een beetje aan als zwangerschapsverlof.
Toen ging ik dat ook allemaal doen.

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s