Zonneslag

Zaterdag waren wij uitgenodigd bij vrienden in de buurt van Charleroi. X besliste met de fiets te gaan, omwille (of ondanks) het prachtige warme (zeg niet: bloedhete) weer. Zelf nam ik de kinderen mee met de wagen: 80km fietsen is zelfs voor ons fiets-gebrainwashte kroost een paar mijlen te ver.

Vier kilometer voor onze bestemming kwamen we X tegen op een heuveltje. Uitgeput. Half smekend om hem mee te nemen. De slechte route, gecombineerd met de hitte, had hem de genadeslag gegeven. Hij kon niet meer.

De verdere avond bracht hij voor een groot stuk door met zijn hoofd boven de wc-pot. Een zonneslag. Gezellig eten was er voor hem niet meer bij.

Vervolgens was het aan Luna, die een half uurtje na aankomst opeens begon te klagen over hoofdpijn. Niet zo veel later kwam er ook zware koorts opzetten, en bleef Luna met glazige ogen en een dekentje tegen de rillingen aan de zetel gekluisterd.

Gezellig eten was er ook voor haar niet meer bij.

Inmiddels vonden Felix en Tess hun vertier met twee vriendjes, die hen al belleketrekkend door de buurt loodsten. Tot we opeens een tierende Tess hoorden, die met een rood bebloed gezicht onze richting uitstormde.

Gevallen op de stenen en een gat in haar voorhoofd.

Gelukkig kon zij – na een EHBO-oplapsessie waarbij de medicijnenschuif voor een derde keer werd opengetrokken – wel nog gezellig mee aan tafel.

En het was héél lekker.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s