Leeg

Dat ze met een lege boekentas naar school moest, had de juf gezegd.
Om daar heel haar kindertijd in te stoppen, dacht ik erbij.

Wie had gedacht dat ik zo snel na “de eerste keer“, al aan een “laatste keer” zou moeten denken?
De laatste keer kleutersport.
De laatste keer met de wandelrij tot school.
De laatste lachbuien in de klas.
De laatste keer voetbal spelen met de jongens.
De laatste keer op school slapen met al haar oudste vrienden.
De laatste keer met broer én zus op één school.
De laatste keer totale onschuld in een beschermde omgeving.

Ik geef eerlijk toe: ik word er stiekem een beetje emotioneel van.
Luna zelf kijkt met een grijns naar de toekomst.

Al denk ik dat ze vrijdag toch misschien wel een klein potje janken zal.

(De boekentas die Luna zes jaar lang op haar rug meetorste is van het geweldige merk Ownstuff, en begint in september een tweede leven op de rug van Tess!)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s