Middelbaar

St Pieters JetteWe zijn er meer dan een jaar mee bezig geweest, maar nu is het dan ook een feit: Luna weet in welke school ze volgend jaar kan starten. Het is niet de school van onze eerste keuze (Mabo in Brussel-Centrum), maar wel het Sint-Pieterscollege van Jette (tweede keuze). Bij Mabo staat ze op een (hopelijk gunstige) plaats op de wachtlijst.

De grote ontgoocheling voor Luna was dat al haar vriendjes die zich ook aanmeldden bij Mabo daar wel een plaats kregen. Zij is de enige die ingeschreven wordt in Sint-Pieters. Aan de andere kant heeft ze wel geluk: twee van haar klasvriendinnen kregen helemaal geen school toegewezen.

Ik trok naar huis om Luna op te vangen als ze toekwam – van werken kwam er sowieso niet veel meer terecht en ik vermoedde dat ze elkaar op school ongetwijfeld al hadden zitten opstoken. Sommige van haar vriendinnen hadden ’s ochtends zelfs al geen hap binnengekregen.

Luna was dan ook helemaal opgefokt toen ze de deur binnenviel, en wist met haar ontgoocheling niet meteen goed blijf. Er werd een goed potje gehuild, maar vervolgens nam haar (uitstekend ontwikkelde) empathisch vermogen het over, en had ze vooral hartzeer voor haar vriendinnen die in een veel moeilijker situatie zitten, en voor wie de stress nog maanden kan aanslepen.

Het is – pardon my French – een kl***systeem. Het zorgt bij ouders (en kinderen) voor belachelijk veel stress en onzekerheid – en dat over een ongezond lange periode.

Wat is er zo fout gegaan dat 11/12-jarigen kunnen worden herleid tot een nummer en dat het lot (een computeralgoritme) emotieloos over hun toekomst mag beslissen?

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s