Sneeuw

We hadden aan alles gedacht, voor het vertrek van Luna op skireis. De extra kleren, het zwempak, de skibril, de boterhammen voor de treinreis, snoepjes, spelletjes, pantoffels met rubberen zolen – ze had zelfs een heus maandverband mee (het stond op de bagagelijst).

We hadden natuurlijk nooit gedacht dat er tijdens die week meer dan drie meter sneeuw zou vallen (dat was goed 20 jaar geleden). We hadden ook nooit gedacht dat we op het nieuws zouden horen dat Zinal geëvacueerd was, dat er kans was op zware lawines en er een “catastrofale ramp” dreigde die mensenlevens zou gaan eisen. Maar we wisten wel zeker dat niemand een onnodig risico zou gaan lopen.

En toen we uiteindelijk hoorden dat de kinderen toch alle dagen hadden kunnen skiën – behalve ééntje, toen er gecontroleerde lawines in gang gezet werden – wisten we het wel zeker. Dit was de skireis van hun leven. Hoe kan een kind nu ooit 3 meter sneeuw vergeten?

Maar er was – uiteraard – iets waar we niét aan gedacht hadden. De kans dat er één ventje bij vertrek de trein zou opstappen met een virusje onder de leden, en dat dat virusje zich tijdens de skireis in zo’n razend tempo zou verspreiden dat een groot deel van het reisgezelschap geveld zou blijken toen ze in Brussel weer op sneeuwloze bodem toekwamen.

En dus blijft Luna morgen een extra dagje thuis. #zwitsersegriep

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s