Koelbloedig

IMG_0514Ik ben behoorlijk koelbloedig. Dat is handig als je bijvoorbeeld wordt uitgekozen om familiebijstand te verlenen bij ontvoeringszaken (eind vorige week de opleiding afgerond), wanneer je oudste dochter voor je ogen bijna omver gereden wordt terwijl ze oversteekt als het groen is (vorige zondag), of wanneer een rustig vrijdagochtendritueel plots omslaat in een bloederige tandpasta-scenografie.

We staan in de badkamer onze tanden te poetsen, Tess, Felix en ik, bijna klaar om naar school en werk te vertrekken. Plots verliest Tess haar evenwicht op het tafeltje dat ze gebruikt om zichzelf in de spiegel te kunnen bewonderen, en knalt ze met haar kin tegen de lavabo, de tong tussen de tanden. Het bloed gutst naar buiten en pas als we haar mond goed gespoeld hebben, ontdekken we de gapende wonde onderaan de kin. Het kind ziet het vele bloed (dankzij de spiegel) en begint te snikken: “Mama, ik wil nog niet dood gaan…”

Na een spoedconsult bij de buurvrouw-dokter, vertrek ik met Tess richting spoedopname (we kennen de drill inmiddels, ik ben hier immers met alledrie mijn kinders wel al eens gepasseerd) en mag ik meekijken hoe mijn kind wordt opgelapt en terug aan elkaar genaaid, terwijl ze snuft: “Mama, klopt mijn hartje nog?”

Waarna het hart van zelfs de meest koelbloedige der moeders eventjes wat warmer wordt.

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s