Vrede

Nobelprijs voor de VredeIk begin het zo langzamerhand gewoon te worden dat op mijn verjaardag de aandacht naar andere dingen uitgaat dan naar wat ik geneigd ben te verwachten (een kroon, een pakje, een kus).

Duitsland werd één op mijn verjaardag, nu ook al weer 25 jaar geleden.
Black Hawk Down? Echt waar, 3 oktober (1993).
De ramp bij Lampedusa, we zijn het bijna vergeten in het licht van Aylan en de huidige vluchtelingencrisis. Maar ik was ook jarig (2013).
Felix brak zijn been (en dit jaar bijna!) op mijn feestdag, nu al weer vier jaar geleden.
De eerste glimlach van Tess? Jaja.

Ik was dan ook ferm content toen ik dit jaar een heus ontbijt-op-het-tapijt kreeg, met pannenkoeken, fruitsla en een bon van Luna – waarbij ik elke dag – zeven dagen lang – mag genieten van een vijf minuten lange massage door mijn hooggekwalificeerde masseer-dochter. Het was gezellig daar op het tapijt, zo’n acht minuten lang.

Toen kwam het telefoontje over Kunduz in Afghanistan, en staat 3 oktober vanaf nu geboekstaafd als de zwartste dag ooit in de geschiedenis van onze organisatie. De dag dat één Nobelprijswinnaar voor de Vrede een andere Nobelprijswinnaar vanuit de lucht onder vuur nam en daarmee ontegensprekelijk een oorlogsmisdaad beging.

Volgend jaar kies ik een nieuwe dag.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s