Feestje
Net een verjaardagsfeestje achter de rug met 5 vijfjarigen, 1 vierjarige en 1 driejarige. Ze hadden net zo goed met 25 kunnen zijn, het verschil was miniem geweest.
Op voorhand weet je niet beter, en denk je dat je lijstje en je strikte timing voor spelletjes en eten zeker zullen volstaan. En die grote rode ballon met hartjes aan de voordeur. Universeel signaal voor keurig georganiseerde kleuterfeestjes.
En dan zijn ze daar plots. Allemaal tegelijk. Allemaal met een brede ikkom100%genietenglimlach op het gezicht.
Naar boven. Naar de kamer. Felix wordt gedegradeerd van “papa” tot “baby” zodra er zes moeders in de kamer zijn.
De stress! Doen ze elkaar geen pijn? Valt niemand van de trap af? Wie huilt er daar nu weer? Is iedereen tevreden? Doet niemand in z’n broek?
Waarom zijn er maar vijf prinsessenjurken in dit huis en geen zes? Aaaaah, lang leve het ballerinapak van Sinterklaas!
Hetzelfde met de bekers. Niet genoeg rozemeisjesbekers. Wie wil er alsjeblieft een groene? Of een gele? Of die met een lief keukenratje op? Alsjeblieft. Je bent geweldig!
Jij mag eerst geschminkt worden. En dan jij, jij, jij. Allemaal een blauw met roze vlinder. Jaja. Okee. Ja, jij bent laatst. Sorry. Natuurlijk Felix, jij hoeft geen vlinder te zijn. Tijger?
Wie wil er soesjes versieren? En de hele rist muffins (met chocolade en zonder) bewonderen?
Per twee bij X in de keuken. De rest speelt verstoppertje. Of zoiets.
De kaarsjes plok plok plok, in vijf muffins. Naar de tafel.
Begin je te zingen: “Lang zal ze leeeeve”.
Onderbreken ze je met hun eigen verjaardagslied. Iets moderner. Alle zeven uit volle borst (behalve ik, ik ken het niet. Moeder toch!)
Niemand raakt de soesjes met frambozenvulling aan (misschien omdat ze ze zelf versierd hebben?).
De muffins smaken beter.
Spelletjes! Met een lepel en een bolletje door de living. En dan gouden munten gaan zoeken. En zorgen dat iederéén gouden munten vindt. En dan blinddoeken. Neen, toch niet iedereen tegelijk. Per drie. Oei. Nee, die doet niet meer mee. Uitgeput. Nu pas.
Dansen! Wie doet mee??
Daar zijn de ouders alweer. Waar liggen die sokken? En dat rokje? Van wie is dit jasje? Verloren voorwerpen breng ik morgen mee naar school. Jaja. Geen zorgen.
En dan, bij het afscheid. Knal! “Dit was eigenlijk geen echt verjaardagsfeest!”
Drama. Hebben we gezondigd tegen de basisfundamenten van verjaardagspartijtjes voor vijfjarigen? Maar waar??? Waarom?
“Neen, want er was geen échte verjaardagstaart!”
23 muffins en 33 soesjes. Lolly’s, feesthoedjes en een kroon. Maar geen TAART.
Dat onvoorspelbare van de verjaardagsfeestjes! Onlangs nog, verjaardagsfeestje eind november. Naar de poppenkast (lekker warm binnen en gezellig dicht bijeen op de bankjes) en daarna naar huis. Waar taart -jaja TAART- wacht en nog wat gezellig binnenspelen. Denk je, want de taart wordt nauwelijks aangeraakt en ze stormen naar buiten. In het donker want het is dus eind november, en uit zorg ga je ook naar buiten want zelfs bij daglicht vermoed je allerlei gevaren in de tuin. En plots krijg je zeven kleuters achter je aan die beslissen dat jij de boef bent en zij politie of superheld. En net als er twee op je rug hangen en één aan je arm komt de eerste papa al de oprit. Hij kijkt je meewarig aan en hoopt dat hij niet hoeft mee te spelen. ‘t Was een toffe namiddag.
PS je had onze prinsessenjurk kunnen lenen: onze prinses draagt hem nooit. Zij is immers een piraat.
Vijf prinsessenjurken in ons huis en daar heb ik er maar eentje zelf van gekocht….in Ethiopië. Niks roze: wit en paars. Als chance dat de draagster daar niet moeilijk over deed!
Het blijft maf hoe we soms tegelijk gelijkaardige dingen beleven … Ook het verjaardagsfeestje van zoonlief was zaterdag – 20 kinderen op een bowlingbaan. Hels kabaal maar hemels plezier!
Vorig jaar was het scenario iets huiselijker met 12 snotneuzen in ons bollewerkje: http://linnekes.blogspot.com/2010/12/zes-kaarsjes.html.
Over dankbaarheid hebben wij nooit te klagen. Zoonlief is dan ook een vat vol enthousiasme …
Luna was heel dankbaar. Niet te klagen. Het was één van haar vriendinnen die de uitspraak deed! (maar ‘t is een schatje, dus ik heb het haar snel vergeven!)
Alhoewel ik jouw idee van gedeelde verjaardagsfeestjes ook niet slecht vind. Share the pain!