Afscheid II
Het was de mooiste dag van het jaar.
De lucht was stralend blauw. Je kon de lente bijna aanraken.
Ze werd door haar zonen de kerk binnengedragen.
Haar Achterkleintjes legden bloemen rond haar kist en ze was het middelpunt van de aandacht, een hele dag lang.
Zelfs de President van Europa bracht discreet zijn laatste groet.
In Sleidingding.
“Some people get it all”, zei ‘t Groene Groentje.
En wij konden dat alleen maar beamen.
Ze zou zo gelukkig geweest zijn met haar eigen uitvaart.
Witte oma, sprookjesoma.
Voor altijd in ons hart.
Achterkleintjesbal 2009
Gedicht (voorgelezen in de kerk)
Dag mama van mijn mama
Witte Oma van mijn kroost
Eeuweling voor eeuwig
Ik zoek
Maar vind geen troost
Ik wil je zo graag nog eens horen
Lachen, zuchten, houden van
Of zien
Een glimp
Als dat eens kan.
Jij was de zevende dag
Baken in een woelige oceaan
Als de anderen gingen liggen
Dan pas
ging jij rechte staan.
Alle stukjes van jouw puzzel
Vielen op Maria Lichtmis saam’
Innig afscheid
van jou, met jou
Daar, wij samen, aan het raam.
Heel veel sterkte aan jou en je familie… Witte oma is nu dicht bij de sterren, zo zou mijn kleine nichtje Anaïs het zeggen…
Beste Eva,
Wat een pen en wat een creativiteit !
Ik kon niet onderscheiden wie vooraan in de kerk deze prachtige tekst voordroeg. Was jij dat ?
Zij is een prettige herinnering,
Ann
Ann
Hey Ann
Bedankt!
Dat was ik inderdaad, vooraan in de kerk…
‘t Was goed om je nog eens terug te zien (maar erg kort en niet in de ideale omstandigheden)…we houden contact!